Ακτίνα: Κλειστό
Ακτίνα: km
Ορισμός ακτίνας
post-title Βουρνικάς – Ένα καταπράσινο χωριό που μαγεύει με την ομορφιά και τη δροσιά του

Βουρνικάς – Ένα καταπράσινο χωριό που μαγεύει με την ομορφιά και τη δροσιά του

Βουρνικάς – Ένα καταπράσινο χωριό που μαγεύει με την ομορφιά και τη δροσιά του

Βουρνικάς – Ένα καταπράσινο χωριό που μαγεύει με την ομορφιά και τη δροσιά του

Η ενδοχώρα της Λευκάδας αποτελείται από τόπους μοναδικούς και μυστικούς. Από τόπους με ιδιαίτερο χαρακτήρα, με άποψη και ανεπανάληπτη ομορφιά. Από τοπία που εναλλάσσονται σε ύψος, χρώμα, βλάστηση, γεωλογικά χαρακτηριστικά. Είναι ξεχωριστή σε κάθε σημείο της, και δεν αφήνει τον επισκέπτη να βαρεθεί με περιττές επαναλήψεις που θα κουράσουν το βλέμμα, την όσφρηση, την ακοή, τη γεύση του, την αφή του.

Ας γνωρίσουμε εδώ έναν τέτοιο τόπο του νησιού. Έναν τόπο, ένα χωριό, που κάποιοι ίσως να μην έχουν ακούσει ποτέ, ότι υπάρχει στη Λευκάδα! Τον Βουρνικά.

Πρόκειται για ένα ημιορεινό χωριό της νότιας Λευκάδας, χτισμένο αμφιθεατρικά με εκπληκτική θέα στα νότια του νησιού. Είναι “πνιγμένο” στο πράσινο και τη πολύτιμη, ειδικά το καλοκαίρι, δροσιά των νερών που απλόχερα η Ελάτη, ο ορεινός όγκος που το αγκαλιάζει, του προσφέρει. Παλαιότερα δεν μπορούσες να το διακρίνεις καθώς ήταν χτισμένο μέσα στο δάσος. Αλλά και σήμερα, η βλάστηση εξακολουθεί να κυριαρχεί και να στολίζει όμορφα το χωριό. Η κτίση του χάνεται στα βάθη των αιώνων, και συναντάται στις πρώτες πηγές το όνομά του, στα χρόνια της Τουρκοκρατίας στο νησί (1479-1684).

Από τη μια άκρη ως την άλλη, το χωριό, που διατηρεί αναλλοίωτο το παραδοσιακό του χρώμα, έχει την τύχη να δέχεται το ευεργετικό άγγιγμα του νερού που ρέει άφθονο, δροσερό και καθαρό από τις πολλές πηγές του.

Για να προσεγγίσεις το χωριό ακολούθησε τον επαρχιακό δρόμο Λευκάδας – Βασιλικής και στο 28ο χμ υπάρχει διασταύρωση στα δεξιά του δρόμου που οδηγεί στα χωριά Φτερνό, Βουρνικά και Σύβρο. Ο Βουρνικάς απέχει από τη διασταύρωση αυτή 4 χμ (αν και η οδική σήμανση κάνει λόγο για 5). Ο δρόμος από τη διασταύρωση και πέρα, δεν έχει δυσκολία, αλλά χρειάζεται λίγο προσοχή, λόγω της στενότητας και των αρκετών στροφών του.

Αριστερά βρίσκεται ο ορεινός όγκος της Ελάτης, που ανάλογα την εποχή αλλάζει χρωματισμούς από την ποικίλη βλάστησή του. Δεξιά η θέα αφήνει το βλέμμα να πλανηθεί αρχικά στον όρμο των Συβότων και τα νησάκια Αρκούδι και Άτοκος στο βάθος και στη συνέχεια στον κάμπο “Μπισά” και το χωριό Μαραντοχώρι, ενώ ήδη μπροστά σας στο βάθος διακρίνονται το χωριό. Όσο πλησιάζει, στα αριστερά αρχίζει να φαίνεται ο κάμπος και ο κόλπος της Βασιλικής

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής αριστερά του δρόμου βρίσκεται ένα εγκαταλελειμμένο νταμάρι, που η αλήθεια είναι ότι πληγώνει το τοπίο. Στο σημείο εκείνο υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι η Παναγούλα που “ανήκει” στα Βουρνικά. Στη θέση αυτή υπήρχε εκκλησάκι αφιερωμένο στη “Madonna” ήδη από το 1696, όπως είναι σημειωμένο σε χάρτη της εποχής. Σύντομα συναντάται η πρώτη διασταύρωση για το χωριό Βουρνικάς στα δεξιά του δρόμου (για να προσεγγίσεις το χωριό υπάρχουν τρεις “είσοδοι”).

Επιλέγουμε και περιγράφουμε την πρώτη καθώς εκεί υπάρχει στα αριστερά του δρόμου το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής και απέναντι από αυτό ξεκινά ένα μονοπάτι, σχετικά περιποιημένο που οδηγεί σε ένα μικρό εικονοστάσι, σε ύψωμα, ανατολικά του χωριού, τον Άγιο Σάββα. Βρίσκεται κάτω από τη σκιά των βράχων σχηματίζοντας έναν ημισπηλαιώδη χώρο, μέσα στον οποίο βρίσκεται το μικρό ιερό και η εικόνα του Αγίου. Στα χωριά είναι ευχάριστο που ακόμα ζουν στις μνήμες παλιές παραδόσεις. Λένε, ότι επειδή το δύσβατο της περιοχής, εμπόδιζε τους προσκυνητές να φτάσουν στο εικονοστάσι, μετέφεραν, την ημέρα της γιορτής την εικόνα του στην Αγία Παρασκευή, και σαν θαύμα, η εικόνα επέστρεφε αργά το βράδυ, μονάχη της, στο ερημικό “σπίτι” της.

Ο Βουρνικάς διατηρεί τα παραδοσιακά του στοιχεία.  Είναι ένα ήσυχο και δροσερό χωριό.  Όπως ήδη αναφέραμε έχει πολλά νερά και πηγές και αναφέρεται ότι λειτουργούσαν εκεί τρεις νερόμυλοι.

Πηγές του βρίσκονται στο πάνω μέρος του χωριού κι εκεί όπου παλιότερα ξεκινούσε, πλέον δεν υπάρχει δυστυχώς, το μονοπάτι για το Άλατρο (ορεινό χωριό, πίσω από τον ορεινό όγκο της Ελάτης) το οποίο εξυπηρετούσε την επικοινωνία των δυο χωριών. Στο πάνω μέρος του χωριού και καθ όλο το μήκος της βορινής αυτής πλευράς συναντώνται δυο πηγές. (Κλιματσά, Γάζαινα ). Στη συνέχεια οι πηγές συνεχίζουν μέσα στο  χωριό προς τα νότια και σε αγροτικές τοποθεσίες, νότια του επαρχιακού δρόμου που ενώνει το Βουρνικά με το Σύβρο. (Μακρυθόδωρου, Κανάλι, Μέγα Κανάλι, Μύρτινος).

Ο Βουρνικάς  έχει επίσης πού σημαντικά θρησκευτικά μνημεία. Μέσα στο χωριό, στο επάνω μέρος του, βρίσκονται σε κοντινή απόσταση οι εκκλησίες του, ο ενοριακός ναός του Αγίου Στεφάνου, ο κοιμητηριακός του, Παναγία Φανερωμένη, ο  Άγιος Δημήτριος, και ο πιο  σημαντικός, ο  Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος των Καραβιάδων -ιδιόκτητος της οικογένειας Καραβία- από όπου και το όνομά του. Πρόκειται πιθανότατα για έναν από τους παλαιότερους ναούς της Λευκάδας καθώς χρονολογείται στα τέλη του 11ου, αρχές 12ου αι και ήταν κατάγραφος, με κάποιες από τις τοιχογραφίες -που χρονολογούνται επίσης στους αιώνες της κτίσης του, αλλά και αργότερα τον 17ο αιώνα- να διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Στο χωριό υπάρχει ένα παραδοσιακό καφενείο-μπακάλικο, από κείνα τα ξεχασμένα, που μοιάζουν να βγήκαν από ελληνική ταινία του ΄50. Νοσταλγικό και φιλόξενο, προσφέρει καφεδάκι στην αυλή του, κάτω από την κληματαριά και συζητήσεις με τους ντόπιους για πάσης φύσεως θέματα. Να το τιμήσεις λοιπόν αφού πρώτα περιπλανηθείς στα δρομάκια του χωριού, όπου θα συναντήσεις απομεινάρια  από παλιά λιοτρίβεια, όμορφα σπίτια, και κλασικά έναν ιδιαίτερο χώρο, σε ένα μικρό περιποιημένο πλάτωμα, όπου υπάρχει το ηρώο των πεσόντων του χωριού στους δυο μεγάλους πολέμους του 20ου αιώνα.

Επιστρέφοντας στον επαρχιακό δρόμο και στην πρώτη είσοδο, απ΄ όπου μπήκες στο χωριό, στρίβεις δεξιά με πορεία προς τη δύση και το χωριό Σύβρος. Λίγα μόλις μέτρα παρακάτω θα συναντήσεις τη δεύτερη είσοδο του χωριού στα δεξιά, αλλά και το δρόμο αριστερά, που οδηγεί στον Αη Γιάννη στο Ροδάκι (υπάρχει σχετική σήμανση). Στρίβεις λοιπόν αριστερά και ακολουθείς τον ασφαλτοστρωμένο, αλλά στενό και με πολλές στροφές δρόμο που οδηγεί στο παλιό μοναστήρι, ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά και όχι μόνο, μνημεία του νησιού. Χρειάζεται να έχεις μικρή ταχύτητα, καθώς ο δρόμος βρίσκεται μέσα σε αγροτική περιοχή και χρησιμοποιείται από τους αγρότες των γύρω χωριών. Ο δρόμος αυτός καταλήγει στον επαρχιακό δρόμο Λευκάδας – Βασιλικής στο ύψος του χωριού Κοντάραινα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής θα συναντήσεις εκ νέου σήμανση που θα σε οδηγήσει αριστερά σε δρόμο που οδηγεί στον Αη Γιάννη

Ο Άγιος Ιωάννης Θεολόγος στο Ροδάκι χτίστηκε το 1654, στο δάπεδο δωρικού ναού αγνώστου θεότητος, ο οποίος ήταν μεγαλύτερος από τον ναό του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας αλλά και του Ποσειδώνα στο Σούνιο και λειτουργούσε μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους, σύμφωνα με τα ευρήματα των ανασκαφών του W. Doerpfeld, το 1905. Η εκκλησία είναι χτισμένη από πολλά κομμάτια του αρχαίου ναού τα οποία μπορεί να διακρίνει κανείς τόσο στο εξωτερικό (τοιχοποιία) όσο και στον εσωτερικό διάκοσμό της. Μάλιστα η Αγία Τράπεζα του ναού είναι τοποθετημένη σε κιονόκρανο, απομεινάρι του αρχαίου ναού. Ο ναός ήταν κατάγραφος και σώζεται μικρό μόνο μέρος των τοιχογραφιών του.

Ροδάκι, λέγεται ο λόφος πάνω στον οποίο είναι χτισμένος ο ναός και εκεί έξω από τα “τείχη” του μοναστηριού, υπάρχει ένα υπέροχο πλάτωμα με βελανιδιές και ρουπάκια, όπου πραγματοποιούνται εκδηλώσεις από τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο. Από κει μπορείς να απολαύσεις την όμορφη θέα προς τον κόλπο της Βασιλικής. Στη γιορτή του Αγίου συγκεντρώνονται πολλοί πιστοί και καβαλάρηδες από τον Βουρνικά και τα γύρω χωριά για να Τον τιμήσουν.

Επιστρέφοντας στον αγροτικό δρόμο και συνεχίζοντας προς τα νότια για να βγεις όπως αναφέραμε στη Κοντάραινα, υπάρχει αριστερά σου ένα μικρό άνοιγμα που αποτελεί την είσοδο ενός χωμάτινου δρόμου. Θα πρέπει να εισαι ιδιαίτερα παρατηρητικός, καθώς δεν υπάρχει (ακόμα) σχετική σήμανση. Αφήνεις το αυτοκίνητό σου και προχωράς λίγα μέτρα παρακάτω, σε ένα μικρό ύψωμα, απ΄ όπου μπορείς να διακρίνεις από ψηλά τη μοναδική λίμνη του νησιού που άλλοι λένε ότι ανήκει στον Βουρνικά και άλλοι στο Μαραντοχώρι. Η λίμνη αποτελεί υγρότοπο με σημαντική ορνιθοπανίδα, αλλά η προσέγγιση της γίνεται από άλλο δρόμο (που θα περιγράψουμε σε επόμενο άρθρο μας).

Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού έχει και την έδρα του ο Σκοπευτικός Σύλλογος Λευκάδας “Τοξότης“.

Αυτή λοιπόν ήταν η περιήγησή μας στο όμορφο αυτό χωριό του Βουρνικά, που λίγοι ξέρουν αλλά αν το μάθουν δεν το ξεχνούν και επιστρέφουν.

Οι φωτογραφίες του δρόμου από τη Google maps

 

error: Alert: Content is protected !!