Ακτίνα: Κλειστό
Ακτίνα: km
Ορισμός ακτίνας
post-title Σύβρος – Το χωριό των νερών και της φιλοξενίας

Σύβρος – Το χωριό των νερών και της φιλοξενίας

Σύβρος – Το χωριό των νερών και της φιλοξενίας

Σύβρος – Το χωριό των νερών και της φιλοξενίας

Η ενδοχώρα της Λευκάδας αποτελείται από τόπους μοναδικούς και μυστικούς. Από τόπους με ιδιαίτερο χαρακτήρα, με άποψη και ανεπανάληπτη ομορφιά. Από τοπία που εναλλάσσονται σε ύψος, χρώμα, βλάστηση, γεωλογικά χαρακτηριστικά. Είναι ξεχωριστή σε κάθε σημείο της, και δεν αφήνει τον επισκέπτη να βαρεθεί με περιττές επαναλήψεις που θα κουράσουν το βλέμμα, την όσφρηση, την ακοή, τη γεύση του, την αφή του.

Ας συνεχίσουμε τη γνωριμία μας με αυτούς τους τόπους, με ένα χωριό που ίσως πολλοί επισκέπτες του νησιού να έχουν ακούσει το όνομα του, αλλά λίγοι και “ψαγμένοι” το έχουν επισκεφτεί. Τον Σύβρο.

Ο Σύβρος είναι χτισμένος στην πλαγιά που σχηματίζεται ανάμεσα στους ορεινούς όγκους των Σταυρωτών στα δυτικά και της Ελάτης στα ανατολικά, και απλώνεται σε αρκετά μεγάλη έκταση από ψηλά (βόρεια) μέχρι το μεγάλο πλάτωμα στα νότια, που φιλοξενεί την πλατεία του. Είναι ένα χωριό με πλούσια βλάστηση μιας και έχει το προνόμιο να διέρχονται από αυτό χείμαρροι και υπόγεια νερά που σχηματίζουν στο διάβα τους πολλές πηγές και στο παρελθόν λειτουργούσαν εκεί 20 – 25 νερόμυλοι καθ όλο το μήκος του χωριού. Η δε, θέα του προς τον κάμπο και τον κόλπο της Βασιλικής, στα νότια του νησιού, είναι εκπληκτική.

Το χωριό είναι πολύ παλιό καθώς πηγές το αναφέρουν στις αρχές του 1600, άρα η κτίση του πάει ακόμα πιο πίσω. Σύμφωνα με την ετυμολογία του ονόματός του, η θέση του παραπέμπει σε βοσκότοπο … χοίρων στα πολύ πολύ παλιά χρόνια, καθώς σημαίνει βοσκή για χοίρους (συς+βη+βρώσκω).

Για να προσεγγίσεις το χωριό ακολούθησε τον επαρχιακό δρόμο Λευκάδας – Βασιλικής και στο 28ο χμ υπάρχει διασταύρωση στα δεξιά του δρόμου που οδηγεί στα χωριά Φτερνό, Βουρνικά και Σύβρο. Ο Σύβρος απέχει από τη διασταύρωση αυτή 5-6 χμ.  Ο δρόμος από τη διασταύρωση και πέρα, δεν έχει δυσκολία, αλλά χρειάζεται λίγο προσοχή, λόγω της στενότητας και των αρκετών στροφών του. Ωστόσο είναι ιδιαίτερα ευχάριστος λόγω των εναλλαγών των τοπίων της διαδρομής αλλά και της εκπληκτικής θέας στα νότια του νησιού.

Η διαδρομή οδηγεί απευθείας στο χωριό και φτάνει σε διχάλα ακριβώς στην κεντρική πλατεία του. Αν ακολουθήσεις το δρόμο δεξιά οδηγείσαι στο πάνω μέρος του χωριού και συνεχίζοντας φτάνεις στον Άγιο Ηλία, ένα χωριό ψηλότερα και από κει, στο οροπέδιο του Αγίου Δονάτου. Εμείς παραμένουμε στα όρια του χωριού. Στρίβεις δεξιά λοιπόν και αφού περιπλανηθείς, αν το επιθυμείς, στους δρόμους του χωριού, που διατηρεί το παραδοσιακό του χρώμα αξίζει να επισκεφτείς τη μοναδική τοποθεσία των πηγών της Κερασιάς.

Ένας πραγματικός νεραϊδότοπος με μια πέτρινη πηγή και ένας φυσικό μικρό πανέμορφο καταρράκτη που σχηματίζει μια λιμνούλα. Από το σημείο εκείνο, μπορείς να προσεγγίσεις το διπλανό χωριό των Βουρνικών και την πηγή Γάζαινα, με μονοπάτι που υπήρχε παλαιότερα και καθαρίστηκε πρόσφατα (μόλις πριν λίγες ημέρες) με στόχο τη δημιουργία μιας διαδρομής που θα ενώνει σε ένα δροσερό περίπατο τις πηγές των δυο χωριών (τη διαδρομή θα περιγράψουμε σε επόμενο άρθρο μας). Από εκείνο το σημείο της Κερασιάς ξεκινούσε και το μεγάλο δίκτυο των νερόμυλων που κατέβαινε προς το νότο και αφορούσε περίπου 25 νερόμυλους. Ερείπια από νερόμυλους υπάρχουν λίγα μέτρα νοτιοδυτικά της πηγής της Κερασιάς, ανάμεσα στο πανέμορφο δασύλλιο που χωρίζει την πηγή από τα πρώτα σπίτια του χωριού.

Στη διαδρομή από τον κεντρικό δρόμο του χωριού προς την Κερασιά συναντάς και μια πανέμορφη εκκλησία, με ιδιαίτερα περιποιημένο ανθόκηπο. Είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου που πιθανολογείται η κτίση της στα μέσα του 18ου αιώνα. Λίγο δυτικότερα βρίσκεται και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, επίσης του ίδιο αιώνα.

Το χωριό είναι αρκετά μεγάλο. Ο περίπατος στα δρομάκια του κρύβει αρκετές εκπλήξεις. Οι πηγές του συνεχίζονται μέσα στο χωριό. Η διαδρομή στην οποία αναφερθήκαμε θα περιλαμβάνει τη Βρυσούλα την πηγή του Καλύβα κ.ά. Επίσης μπορείς να δεις κι έναν, τον μοναδικό, ανακαινισμένο νερόμυλο, που λειτουργούσε πρόσφατα σαν καφετέρια και σου έδινε τη δυνατότητα να δεις το πως λειτουργούσε. Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι ανήκει σε ιδιώτη, και δεν γνωρίζουμε ακόμα να επιτρέπει την επίσκεψη.

Παράλληλα με το νερό, σημαντικό κομμάτι του Σύβρου ήταν και και η ελιά, το λάδι. Στο χωριό λειτουργεί το ιδιωτικό Μουσείο Ελιάς Fabbrica, στεγασμένο στο χώρο παλαιότερου ελαιοτριβείου, σε κτήριο που έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Εκεί μπορείτε να δείτε την πορεία από την ελιά στο λάδι, μέσα από τα εκθέματά του ενώ διαθέτει και χώρο γευσιγνωσίας. Περισσότερα για το μουσείο δείτε [εδώ].

Επιστρέφοντας στην πλατεία του χωριού, κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα για φαγητό ή καφέ. Η πλατεία αποτελεί, όπως σε κάθε χωριό το κέντρο της κοινωνικής ζωής, και εκεί γίνεται τον Σεπτέμβρη παραδοσιακό πανηγύρι προς τιμή της πολιούχου του (8 Σεπτέμβρη, Γέννηση της Παναγίας), αλλά και όλες οι εκδηλώσεις, που ο πολύ δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος του, που φέρει το όνομα “Αντελικός”, πραγματοποιεί με τη συνεργασία του παρέδρου του χωριού. Η σημαντικότερη εκδήλωση του χωριού πραγματοποιείται τον Αύγουστο και λέγεται “ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ” και είναι αφιερωμένη στο μοναδικό αυτό χαρακτηριστικό του Έλληνα γενικά, το προερχόμενο από τον Ξένιο Δία, να τιμά τους επισκέπτες του τόπου του, φιλοξενώντας τους με όλη την καρδιά του και προσφέροντας του ό,τι έχει και δεν έχει προκειμένου να μείνει ευχαριστημένος, αλλά επίσης και στους ξενιτεμένους και στους ξένους που ζουν μόνιμα εκεί. Η φετινή εκδήλωση στην οποία θα αναφερθούμε εκ νέου, θα είναι αφιερωμένη στις ξένες νύφες του χωριού, γυναίκες από άλλους τόπους παντρεμένες με Συβριώτες.

Στην πλατεία υπάρχει και η προτομή το Αλέκου Παναγούλη που η μητέρα του κατάγονταν από το Σύβρο και μάλιστα φοίτησε και στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού που μπορείτε να δείτε ακριβώς απέναντι από την πλατεία. Στο κτήριο του Σχολείου ενδέχεται να φιλοξενηθεί, ελπίζουμε σύντομα, ένα λαογραφικό μουσείο που θα αφορά την κοινωνική και αγροτική ζωή του τόπου, με τις προσπάθειες και τη συνεργασία και πάλι του συλλόγου και των κοινοτικών αρχών του χωριού.

Στο χωριό υπάρχουν ακόμα δυο θρησκευτικά μνημεία που αξίζει να αναφερθούν: Η Παναγία στο Λιθάρι, στην πλατεία, πίσω από το κοινοτικό κτήριο, που όπως λέει και το όνομά της, είναι χτισμένη πάνω σε λιθάρι, δηλαδή πάνω σε ένα βράχο. το κτήριο του ναού ακολουθεί τη μορφή του βράχου και αυτό είναι και το χαρακτηριστικό της, μαζί με μια σειρά από μύθους και παραδόσεις που την ακολουθούν αιώνες τώρα. Νοτιότερα, επίσης ιδιαίτερο μνημείο ο Άγιος Σπυρίδωνας.

Το χωριό δίνει αρκετές επιλογές διαμονής και φαγητού. Οι ταβέρνες του φημίζονται για τους λευκαδίτικους κρεατομεζέδες και προτιμούνται ιδιαίτερα από ντόπιους και επισκέπτες.

Αφήνοντας το χωριό πίσω μας και συνεχίζοντας τον επαρχιακό δρόμο προς το νότο, συναντάμε την πηγή της Δάφνης. Ένα πλακόστρωτο μονοπάτι, ντυμένο, ανάλογα την εποχή με κιτρινοκόκκινα φύλλα, μας οδηγεί σε ένα δάσος από πλατάνια και στην πανέμορφη πηγή της Δάφνης. Απέχει από τον κεντρικό δρόμο περίπου 5-10 λεπτά με τα πόδια. Αλλά σίγουρα θα μείνετε πολύ περισσότερο, μαγεμένοι από την ομορφιά της τοποθεσίας.

Συνεχίζοντας σε ένα δρόμο με αρκετές στροφές που όμως πέρα από την στοιχειώδη προσοχή, δεν εμπεριέχει άλλον προβληματισμό, συναντάμε επίσης την πηγή του Αντελικού, (ήδη αναφέραμε, ότι η συγκεκριμένη πηγή έχει δανείσει το όνομά της στον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού). Η συγκεκριμένη πηγή έχει δύο τρόπους προσέγγισης. Ωστόσο ο ένας δεν διαθέτει, ακόμα τουλάχιστον, σχετική σήμανση και εμείς οδηγηθήκαμε εκεί με οδηγίες των ντόπιων. Οι επισκέπτες καλό είναι να ακολουθήσουν το μονοπάτι που ξεκινά από την ανακαινισμένη βρύση που βρίσκεται δίπλα στο δρόμο, αριστερά, κατεβαίνοντας από το χωριό, καθώς εκεί σχετική πινακίδα τους οδηγεί στην παλιά πηγή και έναν υπέροχο καταρράκτη-έκπληξη. Η επαφή με τέτοιες τοποθεσίες μας δίνει τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε το μεγαλείο του υγρού στοιχείου που βγαίνει από τα έγκατα της γης ή ξεκινά από βουνοκορφές και στην πορεία του σκορπά το θαύμα της βλάστησης, το γάργαρο νανουρίσματος του ήχου του, τη δροσιά του.

Ο δρόμος συνεχίζει μέσα από τον εύφορο κάμπο της Βασιλικής και καταλήγει στον κεντρικό επαρχιακό δρόμο Λευκάδας-Βασιλικής, 2-3 χιλιόμετρα από την είσοδο του τουριστικού αυτού θερέτρου της νότιας Λευκάδας.

Οι φωτογραφίες του δρόμου από τη Google maps

error: Alert: Content is protected !!