header image
standard-title Νησάκια της Λευκάδας

Νησάκια της Λευκάδας

nisakia_new

Τα μεγαλύτερα και μικρότερα νησάκια που βρίσκονται ανάμεσα στην ανατολική πλευρά της Λευκάδας και τα δυτικά παράλια της Αιτωλοακαρνανίας, ανήκουν στο σύμπλεγμα των Τηλεβοϊδών ή Ταφίων Νήσων και οφείλουν την ονομασία αυτή στον αρχαίο λαό των Τηλεβόων που ζούσαν στο Μεγανήσι ή αλλιώς Τάφος (ή Ταφιάς).

Από αυτά ανήκουν διοικητικά στην Λευκάδα το Μεγανήσι, ο Κάλαμος, ο Καστός, ο Κύθρος, η Θηλιά και μια συστάδα μικρότερων νησιών με την ονομασία Πριγκηπονήσια που περιλαμβάνει την Μαδουρή, το Σκορπιό, το Σκορπίδι, την Σπάρτη, το Χελώνι, και το Τσοκάρι. Το σκηνικό συμπληρώνουν μια σειρά από πολλές μικρές βραχονησίδες.

Μικρά νησάκια, μεγάλου όμως ενδιαφέροντος, υπάρχουν και σε άλλα σημεία της ακτογραμμής του νησιού.

Μαδουρή: Βρίσκεται απέναντι από το κοσμοπολίτικο Νυδρί. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας ήταν ξερονήσι. Αργότερα δόθηκε από τους Βενετσιάνους σε κάποιον ευγενή από την Ζάκυνθο και στην συνέχεια πέρασε στην οικογένεια Βαλαωρίτη στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο ποιητής φύτεψε αμπέλια και ελιές στο νησί και έχτισε το αρχοντικό που υπάρχει σήμερα καθώς και το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ενώ ο γιος του Ιωάννης το δάσωσε. Το νησί σήμερα ανήκει στα δισέγγονα του ποιητή, Νάνο Βαλαωρίτη και Ελένη Καραπαναγιώτη.

Το αρχοντικό της Μαδουρής στο οποίο γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία του 1978 "Fedora", σε σκηνοθεσία Μπίλλυ Γουάιλντερ.

Το αρχοντικό της Μαδουρής στο οποίο γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία του 1978 “Fedora”, σε σκηνοθεσία Μπίλλυ Γουάιλντερ.

Σκορπιός: Πρόκειται για το νησάκι που έγινε διάσημο σε όλον τον κόσμο όταν πέρασε στην ιδιοκτησία του Ωνάση το 1963. Το αγόρασε από την οικογένεια Φίλιππα για 3.000.000 δραχμές. Ιστορικά, από τους Τούρκους πέρασε στους Ενετούς και στην συνέχεια ενοικιάζονταν στην Βενετσιάνικη οικογένεια των Σεττίνη. Από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ανήκε στην οικογένεια των μεγαλεμπόρων Μαυροειδή που φύτεψαν στο νησί αμπέλια, ελιές, αμυγδαλιές.

Στα χέρια του Ωνάση το νησί γνώρισε στιγμές μεγάλης δόξας καθώς φιλοξενούσε μεγιστάνες, πολιτικούς, μέλη βασιλικών οικογενειών και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο ενώ εκεί έγινε και ο γάμος του με την Τζάκι Κένεντι το 1968. Ο Ωνάσης έκανε το νησί έναν μικρό παράδεισο φυτεύοντας χιλιάδες δέντρα, χτίζοντας τα διάσημα σπίτια και άνοιξε δρόμο που ένωνε περιφερειακά όλο το νησί. Το νησί μετά το θάνατο των παιδιών του Ωνάση, αλλά και του ίδιου, πέρασε στα χέρια της εγγονής του Αθηνάς που το πούλησε το 2012 στο Ρώσο μεγιστάνα Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ.

Σκορπίδι: Μικρή νησίδα βόρεια του Σκορπιού, ιδιοκτησία της οικογένειας Λιβανού.

Σπάρτη: Βρίσκεται απέναντι από το Περιγιάλι. Ανήκε σε γαλλική οικογένεια από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Από τους απογόνους της πέρασε στην ιδιοκτησία των οικογενειών Σταύρου και Σούνδια το 1859 και στην συνέχεια μόνο στην οικογένεια Σταύρου. Από τους απόγονους της οικογενείας το αγόρασε ο Ωνάσης το 1963 μαζί με το Σκορπιό. Είναι καταπράσινο νησί με καλλιεργήσιμη γη και βοσκοτόπια.

Χελώνι: Μικρό, ακατοίκητο, καταπράσινο νησάκι ανάμεσα από την Μαδουρή και την Σπάρτη, απέναντι από το Περιγιάλι.

Τσοκάρι: Μικρή νησίδα, ακατοίκητη, δυτικά του Σκορπιού.

Κύθρος – Πεταλού: Μικρό ακατοίκητο νησάκι νότια του Μεγανησίου, στο ακρωτήριο Κεφάλι. Σε πολύ κοντινή απόσταση και πιο δυτικά, βρίσκεται η βραχονησίδα Πεταλού ή Πεταλίδι, που αποτελεί έναν πολύ καλό ψαρότοπο.

Θηλειά: Μικρό ακατοίκητο νησάκι δυτικά του Μεγανησίου, στον δίαυλο ανάμεσα σε Μεγανήσι και Λευκάδα. Αποτελεί ιδανικό ψαρότοπο. Στο νησάκι βρίσκεται το ιδιόκτητο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής.

Σέσουλα: Το μοναδικό νησάκι δυτικά του νησιού, στο απέραντο γαλάζιο του Ιονίου. Πρόκειται για ένα βραχώδες νησί με υψηλούς απότομους βράχους στην ανατολική πλευρά ενώ η δυτική του είναι πιο προσιτή και την χρησιμοποιούσαν παλαιότερα για βοσκότοπο. Στα χωριά της νοτιοδυτικής Λευκάδας το λένε και Τρυπητή, από την τρύπα που σχηματίζουν τα βράχια του, από όπου μπορεί να περάσει μικρή βάρκα. Αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για ψάρεμα.

Σιδηρά: Βραχονησίδα στο νότιο άκρο του νησιού, στο ακρωτήριο Δουκάτο ή Λευκάτας. Τοπικές παραδόσεις θέλουν το νησάκι να είναι το πετρωμένο από τον Άγιο Νικόλα, της ομώνυμης μονής της περιοχής, καράβι πειρατών ή ενός καπετάνιου από το χωριό Αθάνι, που ξέχασε το τάμα του.

Βολιός: Βραχονησίδα στην νότια είσοδο της διώρυγας της Λευκάδας, στο ύψος του χωριού Λυγιά. Στην νησίδα υπάρχει φάρος του 1913 που διευκόλυνε την διέλευση στο στενό πέρασμα ανάμεσα στις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας και της Λευκάδας.

Φόρτι: Νησίδα πλέον, άκρο της χερσονήσου των Νέων Αλυκών στους Καρυώτες παλαιότερα. Εκεί υπάρχουν τα ερείπια μικρού οχυρωματικού φρουρίου με την ονομασία Αλέξανδρος (όνομα που δόθηκε από τους Ρώσους που το ανακαίνισαν το 1807 προς τιμήν του τσάρου τους) ή Τούρη ή  Torreta. Το φρούριο υπήρχε από την εποχή της Ενετοκρατίας. Βρίσκεται στην είσοδο του πορθμού της Λευκάδας, πολύ κοντά στις ακτές προς το Ξηρόμερο και η θέση του ήταν υψίστης σημασίας για την άμυνα του νησιού κάτω από την απειλή της κατάληψης του από τον Αλή Πασά το 1807. Ο Νταίλφερντ ονόμασε το σημείο “σκάλα του Οδυσσέα”, υποστηρίζοντας ότι ο Οδυσσέας πέρασε από εκεί με τα πόδια στην Λευκάδα – που κατ’ αυτόν – ήταν η ομηρική Ιθάκη.

Φορτίνο: Μικρή νησίδα στον δίαυλο της Λευκάδας, λίγο πιο βόρεια από το Φόρτι. Εκεί υπάρχει μικρό οχυρό με το όνομα Κωνσταντίνος που ουσιαστικά καλύπτει όλη την μικρή έκταση του νησιού.

Άγιος Νικόλαος: Μικρή νησίδα 3 χλμ πριν την είσοδο της Λευκάδας. Στο νησάκι υπάρχει εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, χτισμένο πάνω σε αρχαίο ιερό της Αινειάδας Αφροδίτης. Το νησάκι υπήρξε ησυχαστήριο του Λευκάδιου ποιητή Άγγελου Σικελιανού και της πρώτης συζύγου του Εύας Πάλμερ και εκεί γεννήθηκε και ο γιος του Γλαύκος. Κατά την διάρκεια της Ενετοκρατίας λειτουργούσε ως λοιμοκαθαρτήριο.

error: Alert: Content is protected !!