Ακτίνα: Κλειστό
Ακτίνα: km
Ορισμός ακτίνας
post-title Αγιοφύλλι – Εκεί που ο Θεός “φίλησε” τη γη

Αγιοφύλλι – Εκεί που ο Θεός “φίλησε” τη γη

Αγιοφύλλι – Εκεί που ο Θεός “φίλησε” τη γη

Αγιοφύλλι – Εκεί που ο Θεός “φίλησε” τη γη

Η Λευκάδα φημίζεται για τις παραλίες της. Μικρές, μεγάλες, ανατολικές, δυτικές, γνωστές, άγνωστες. Το Αγιοφύλλι, άγνωστο δεν το λες. Χρόνια και χρόνια συγκαταλέγεται σε εκείνες τις παραλίες που κατακλύζονται από κόσμο αν και η πρόσβασή του δεν ήταν παλαιότερα και η ευκολότερη. Ωστόσο δεν θα αναφερθεί εύκολα, αν ρωτήσεις “που αν κολυμπήσω στη Λευκάδα;” ίσως γιατί κάποιοι θέλουν να το κρατήσουν μυστικό! Όμως ποιος μπορεί να αντισταθεί σε μια παραλία που γεννήθηκε μετά από το “φιλί” του Θεού στη γη, για να παίξουμε και λίγο με το όνομά του;

Αγιοφύλλι λοιπόν, εκείνη η παραλία  στα νότια του νησιού που για πολλούς είναι η μικρογραφία του Πόρτο Κατσίκι. Βρίσκεται λίγο ανατολικότερα από τη Βασιλική και ατενίζει στα νότια τα γειτονικά νησιά της Ιθάκης και της Κεφαλονιάς. Η ράχη της προστατεύεται από το βοριά από την απότομη πλαγιά του λόφου Σύκερου. Στα δυτικά ένας τεράστιος βράχος, το απόλυτο στοίχημα των τολμηρών κολυμβητών που κάνουν απόπειρες να πέσουν από την κορφή του ή έστω από λίγο χαμηλότερα στο απόλυτο μπλε των νερών του, προσφέρει τις απογευματινές ώρες λίγη σκιά στους ηλιολουσμένους επισκέπτες που φανατικά αρνούνται να το εγκαταλείψουν πριν σκοτεινιάσει. Εξ ανατολής, βραχώδης ακτή και πάλι. Σα να ΄χει η φύση βάλει φρουρά τριγύρω για να προστατέψει την ομορφιά του.

Λευκό λείο βότσαλο που αντανακλά την λάμψη και τη θέρμη του ήλιου κάνει το Αγιοφύλλι να λάμπει. Όποιος δεν αντέχει τον ήλιο καλό θα είναι να είναι προετοιμασμένος, να έχει ομπρέλα μαζί του. Μικρό τμήμα της παραλίας είναι οργανωμένο με ομπρέλες και ξαπλώστρες, όμως ο κόσμος είναι πάντα πολύς.

Τα νερά του είναι δύσκολο να τα περιγράψεις. Η δροσιά τους είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Αυτό το μπλε τους, σε κάθε απόχρωση του είναι θαρρείς μοναδικό. Δεν το συναντάς εύκολα. Σε μαγεύει και σε τραβά σαν μαγνήτης. Δεν μπορείς να αντισταθείς στο κάλεσμα τους. Βαθιά νερά με το χαρακτηριστικό κυματάκι που έχει πάντα η ανοιχτή θάλασσα. Πολύ δροσερά και αναζωογονητικά.

Για να φτάσεις εκεί ξεκινάς από τη Βασιλική. Απέχει από το λιμάνι της οδικώς περίπου τρία χιλιόμετρα. Τα δυόμιση από αυτά στρωμένος χωματόδρομος. Από το κεντρικό λιμάνι της Βασιλικής κινείσαι νοτιοανατολικά προς την συνοικία Κολυβάτα και ο δρόμος μετά σε πάει στην παραλία. Στο τέλος της διαδρομής υπάρχει χώρος στάθμευσης επί πληρωμή και καντίνα για τα σχετικά. Αν όμως δε θες να πληρώσεις αφήνεις το αυτοκίνητο σου ψηλότερα και κατεβαίνεις με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο, περπατώντας, τα περίπου 300 μέτρα μέχρι την τσιμεντένια σκάλα πίσω από το μεγάλο βράχο που λέγαμε, που σε οδηγεί στον παράδεισο. Φυσικά αν δεν θες να χρησιμοποιήσεις καθόλου αυτοκίνητο μπορείς να έρθεις από αυτόν τον ίδιο δρόμο περπατώντας. Θα απολαύσεις άλλωστε και τέλεια θέα προς τον κόλπο της Βασιλικής μέχρι κάτω στο τέρμα στο ακρωτήριο.

 

Άλλος τρόπος προσέγγισης είναι εν πλω, από το λιμάνι της βασιλικής με τα τα κλασικά καραβάκια που ανά τακτά χρονικά διαστήματα αναχωρούν για την παραλία. το τελευταίο δρομολόγιο, τουλάχιστον όταν το Go Lefkas επισκέφτηκε πριν λίγες μέρες την παραλία ήταν στις 7.30 το απόγευμα. Τον προτιμήσαμε για να δούμε το λιμάνι και τις παραλίες στα Κολυβάτα από τη θάλασσα αλλά και την βραχώδη ακτή μέχρι την παραλία.

Στην παραλία υπάρχει καντίνα για τα βασικά.

Θα τονίσω και πάλι, όσοι δεν μπορούν την πολύ ζέστη να φροντίσουν να έχουν ομπρέλα ή να επισκεφτούν την παραλία νωρίς το πρωί αργά το απόγευμα. Το λευκό χρώμα από τα βότσαλα αντανακλά τη λάμψη και τη θέρμη του ήλιου. Φυσικά υπάρχει η λύση να βουτήξεις στο νερό για ώρες.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν πας μια φορά, θα πας πάλι και πάλι και πάλι και πάλι.

error: Alert: Content is protected !!